70-اخلاقیات

اینکه یک عده نمی توانند روزه بگیرند یا نمی خواهند، در وهله اول موضوعی شخصی است زیرا اصولا اعتقاد بر این است که راه نشان داده شده و انسان مخیر به گزینش این راه یا رفتن به سایر راه هاست. همچنین از طرف دیگر اینکه انسانها به عقاید همدیگر احترام گذاشته و دیدگاه های دیگران را (حتی اگر مخالف دیدگاه خود باشد) محترم بشمارند نکته قابل تأملی است.

دوستان فراوانی دارم که هیچ اعتقادی به روزه گرفتن ندارند، از طرف دیگر هم دوستان بسیار فراوان‏تری که عمیقاً و قلباً به روزه معتقدند، از دید من هر دو محترمند اگرچه به زعم من گروه اول راه درست را در پیش نگرفته. اما نکته از اینجا به بعد است، اینکه آنهایی که به هر دلیل روزه نیستند به احترام دیگران روزه خواری نکنند، جدا از مسائل شرعی (و حتی با فرض اغماض از مسائل قانونی)، اخلاقاً این حداقل کاری است که می‏شود و باید کرد. اما نمی دانم این روزها چه بر سر ما آمده که هیچکس به جز خودمان برایمان محترم نیست. مترو، کلاس درس، خیابان، محل کار ... همه جا به راحتی و حتی با افتخار در حال خوردنیم! نمی‏دانم در آینده دور یا نزدیک، دیگر باید انتظار چه چیزهایی را از این جامعه داشته باشیم.

/ 1 نظر / 16 بازدید
آیینه

وقتی جایی برای این جور ادمها در نظر گرفته شده و بعضی هاشون مشکلات معده و قند و ...دارن و حتما باید هر دو ساعت یک بار چیزی بخورن خب بدبخت ها چی کار کنن؟ به نظر من که بی احترامی نیست. دوره فوق (یزد)دوست زرتشتی ای داشتم که روزهایی از سال رو روزه گوشت نخوردن می گرفتن ولی مسلما توقع نداشت ما به خاطر احترام به او در سلف دانشگاه گوشت نخوریم